Archive for Agosto, 2011

h1

Domestic Animal Cruelty.

Agosto 30, 2011

Sa totoo lang, inaantok na ko. pero may isang kapitbahay kasi namin ang “dinidisiplina” ang kanilang tuta na alaga, or should I say alipin? kaya medyo hindi ka rin makakatulog sa nakakabasag tengang pag iyak nito.

Lagi mo itong maririnig sa mga matatanda, na kelangan daw paluin para mag tanda ang mga alagang hayop. way back in time, aaminin ko na naniwala din ako doon. ngunit may isang bagay na sumagi sa aking isipan. ang tao, ay sakim, at mahilig mang-api ng hindi makalaban o lumalaban.

Lumalaban ba kamo? pasok na pasok sa mga alagang aso, dahil kadalasan ay hindi sila lumalaban. kaya ang mga tao, ginagawa lang ang nais nilang gawin, tignan nating mabuti. sa pag gamit lang ng simpleng mga sailta. “yung aso namin.” sa isip-isip ko. “aso mo? bakit, tingin mo ba eh ginusto niyang mapunta siya sa inyo? may sarili siyang buhay. nagkataon lang na tuta pa lang siya ay napunta na siya sa inyo, pero kahit na wala siyang control doon, ay hindi mo pag aari ang buhay niya.” pero ako lang yan, at iwanan na natin ang usapin na yan dahil talagang ako ay inaantok na.  (or wala na kong masasabi pa.)

Ngayon, subukan naman nating hanapan ng dahilan kung bakit ganoon ang mga bagay, may naisip akong isang case study. yung taong nasa likuran ng aming bahay. ang alaga nila ay malalaki na, ngunit kung mura-murahin at hampas-hampasin ng taong ito ay parang naglalaro lang siya. sa paghahanap ng dahilan kung bakit ganung kalupit siya sa mga walang kalaban-laban na mga aso. naisip ko, siguro nung siya ay bata pa, nakaranas siya ng pagmamalupit at pagmamaltrato sa kamay ng kaniyang mga magulang o kanino pa man, at yun lang ang kanyang form of therapy to cope up, doon niya binabaling ang mga nangyari sa kaniya dati, pero siyempre, malamang ay epekto lang yan ng aking mapaglarong isipan.

at dahil diyan, sa haba-haba ng aking pinagsasabi dito. ang naisip ko ay ganito, kung ang aso kaya ay may kakayahang makapatay kagad ng nilalang (ayokong gamitin ang salitang tao) yung tipong mga tigre o leon o crocodile na kayang kumain ng buhay. mangyayari pa kaya ang lahat ng ito? siguro ay sa mas maliit na porsyento na lamang, dahil sigurado ako. magdadalawang isip muna sila bago nila “disiplinahin” ang kanilang mga alaga.

at dahil diyan, makatulog na nga.

P.S.
I love beef, pork, and chicken. so that hardcore (O.A.) animal activist group,can freely call me hypocrite or what not. I’m pretty sure you will not reach this page anyway. Just in case, we are clear. lol.

P.S. 2
Sabi nila alak ang kailangan para lumabas ang mga salita pag nagsusulat ka ng ganito, ako kadalasan pag puyat madaldal. lol. hahaha.

h1

Art is troublesome.

Agosto 29, 2011

Don’t get me wrong, but put it this way. I don’t have enough brain power to process artistic things. be it visual, literary, and the million other classifications of art. in short, I have inferior brain than most of the people who can and have the ability to judge artistic stuff.

But that’s where the problem comes in, a lot of people cannot understand that. but hell, who cares if they didn’t understood me, but that would make me sound like an artist? but I know I am not.

I don’t know where is this going, but I think I am going to close this by saying. the world could be a more peaceful place if we value sensitivity, on who should start showing the sensitivity, that I cannot answer.

P.S.
As long as it doesn’t involve me directly, then I do not care. in short, “leave me alone, and we don’t have any problems” is currently my motto. which can cause a lot of misunderstandings and problem.